الف طریقت دارد نه موضوعیت

این روز ها تب نوشتن برای الف زیاد شده !!! و از آنجا که متن ما جایی در این نشریه وزین دانشجویی ندارد ، خواستم اندک عرض مختصری بنمایم. یادش به خیر آن روزها که به ما اندک ترم لقب می دادند و به باد هوا هم حسابمان نمی کردند ، به دنبال نشانه حیاتی از دانشگاه عریض و طویل کویری سمنان می گشتیم ، اتاق های خوابگاه را زیر و رو و تشکل های نا مربوط را مربوط را شناسایی می کردیم تا بر افاضات دانشجویی مان در خانه بیفزاییم  و به به و چه چهی از خانواده به مناسبت دانشجو شدن بگیریم ، الغرض اینکه گوش و سرمان اندکی می جنبید و درد می کرد برای این کارها. روز استقبال از ما به عنوان ورودی های 91 سالن شلوغ فجر را هر که میدید ترس عجیبی برش میداشت که کی از این سالن شلوغ خارج می شود ، بی خوابی قبل از ورود را هم مضاف کنید ، چه شود ؟!!! خلاصه به لطف اندک زکاوتمان که فرم ها را پرینت گرفته و از قبل پر کرده بودیم کار ما در سالن فجر 10 دقیقه ای راه افتاد و خارج شدیم همراه با سه نشریه متفاوت! یکی که آنقدر خس و خاشاکی نوشته بود که همان اول تکلیف ما را مشخص کرد ، دو نشریه دیگر باقی مانده بود که یکی به لطف اسمش ، آن هم تکلیفش مشخص بود ، اما دیگری با اسم انجمن اسلامی و سابقه متفاوت و ذهینیت منفی من را ترغیب به خواندن کرد آن هم نه یکبار ، سه بار!!! آنقدری که به دنبال افراد و نشریه ی دیگری از آن می گشتم ، البته لازم به ذکر است نشریه مذکور الف نبود ، جریده ای متفاوت برای جذب (خ ر) کردن اندک ترمانی مثل ما ؛ خلاصه آنکه بسیار برایم جذاب بود ، اما خب از آنجا که همیشه بد شانس بوده ام و به لطف مدیریت واحد عقیدتی سیاسی آن دوران توفیق دیدن روی الف در آن سال بیش از سه بار نصیبمان نشد ، اما آنچه که برایم محسوس بود پشت پرده مدیریت آن فکری قوی نهفته است که اینگونه مرا جذب خود کرده ، نحوه صفحه آرایی آن متناسب با متن بود ، اما ناجور قضیه از آن جا شروع می شود که بنده حقیر به طور غیر مستقیم اداره این نشریه را بر عهده گرفتم ، آن هم فقط با دیدن سه شماره!!! خلاصه چشمتان روز بد نبیند به جز شماره اول که نفر قبلی ما را کمک کرد مابقی با دردسری بیرون آمد ، البته دوستان کمک می کردند ولی خوب خدا ان شاء الله نصیب شما نکند همچین اوضاعی را ، آنقدر بی خوابی و کلاس نرفتن بر سر بستن این پنج شماره کشیدیم که نگو ! اما چیزی که به من یاد داد این بود که تفاوت یک نشریه دانشجویی را با یک روزنامه بفهمم و بدانم به چه علت می گویند نشریه دانشجویی ، نگر ش من را نسبت به مسائل عوض کرد ، نحوه گزینش و ویراستاری مطلب را یاد گرفتم و هزاران نکته از این بحر بی پایان که ان شاء الله این قسمتش نصیبتان شود ، اما نکته ای که هست اینکه با همه این حرف ها تا به حال برای الف ننوشتم ، نه اینکه ننوشتم ، مدتی برایم مسئله نوشتن وجود داشت ، اما نه برای الف ، هیچگاه برای الف ننوشتم برخلاف بعضی دوستان که در سودای نوشتن دامن از کف داده بودند ، البته شاید مدیریت همان دوستان ضعیف بود که نتوانستند مانند دوستان قبلیشان ما را آنگونه جذب کنند و شاید هم ذوق و قریحه ما به تبع اخلاق خشکیده و تکیده مان سرد و بی روح بوده که قطعا دومی درست و اصلا هیچ گونه انتقادی از جانب ما بر ساحت قدسی دوستان وارد نیست!!! اما با این حال در عین برای الف ننوشته ام ، درون خانه را اندک دید زده ام و از این بابت خدا را شاکریم و از دوستان متشکر . باشد که در این مسیر رستگار شویم.


برچسب‌ها: الف
ارسال در تاريخ چهارشنبه بیست و یکم آبان 1393 توسط حسین شهنی
بسمه تعالی

 اخیرا تو یکی از کلاسهای درسی دانشگاه استاد یه کلیپی به بچه ها نشون داد درباره ایجاد یک شعبه از رستوران‌های «مک دونالد» تو کشور روسیه (شوروی سابق) . انقدر حضور این رستوران برای روس ها مهم بود که دولت و شورای شهر و پارلمان شوروی درگیر «مذاکره» برای تسریع در فرآیند حضور این رستوران در کشورشان شدند. مثلا یکی از موارد اختلافی رستوران مک دونالد و روسیه «سیب زمینی» مورد استفاده در ساندویچ های این رستوران بود. مک دونالد معتقد بود علی رغم اینکه کیفیت سیب زمینی روسیه خوب است اما به دلیل اینکه با استانداردهای این رستوران منطبق نیست پس باید مورد اصلاح قرار بگیرد. اما بالاخره پس از کشو قوس های فراوان و تلاش های مجدانه کشور روسیه بالاخره پس از 14 سال مذاکره و آماده کردن شرایط مطلوب مک دونالد را مجاب کرد که در این کشور هم شعبه بزند. به همین دلیل به این روش مک دونالد «دیپلماسی همبرگر» گفته می شود.

این کلیپ که تموم شد یاد «دیپلماسی خنده» و همچنین «مذاکرات هسته ای» خودمان افتادم و این سوال برایم پیش آمد که مگه اهمیت و ارزش «سانتریفیوژ» از «ساندویچ» کمتر است؟ مگه اهمیت «انرژی هسته ای» از «رستوران» کمتر است ؟ مگه میشه مک دونالد بعد از 14 سال مذاکره در روسیه رستوران باز کند و ما پس از کمتر از 2 سال مذاکرات هسته آن هم با کشورهای مستکبر (که چشم دیدن موفقیت های ایران و ایرانی را ندارند) در آستانه یک «توافق خوب و جامع» قرار بگیریم؟ اصلا مگه میشه با دیپلماسی «خندیدن به دشمنان ملت» به توافق خوب رسید؟

شایدم بشه...

شایدم این دو قضیه بی ربط باشن...

ارسال در تاريخ دوشنبه نوزدهم آبان 1393 توسط مرتضی باجلان

                                    بسم الله الرحمن الرحیم


« من باید در "الف" بنویسم » . نوشتن در "الف" ، یکی از 2 هدف میان مدت من به عنوان یک دانشجوی ترم یک دانشگاه سمنان بود . هدف دیگر ، شاگرد اول شدن بود که بیشتر برایم طریقیت داشت تا موضوعیت . از این لحاظ که در سال 89 هم مثل همین حالا ، دانشگاه سمنان فقط نسبت به دانشجویان سال اول تعهد خوابگاه داشت و یکی از مهم ترین دغدغه های دانشجو های ترم یکی ،  خوابگاه سال آینده بود که با شاگرد اولی و امتیاز استعداد درخشان می شد آن را به دست آورد .   خب ، این هدف ، هدف معقولی به نظر می رسد . اما چرا باید نوشتن در یک نشریه دانشجویی هدف یک دانشجوی ترم یکی باشد ؟

دانشجو لقب گرفتن ، اتفاق مهمی است . توقعات زیادی هم ایجاد می کند ، نه فقط برای کسانی که به این عنوان شما را خطاب می کنند ، بلکه حتی برای خودمان . من در پائیز 89 یک دانشجوی ترم یک حقوق بودم که می خواستم دنیا را عوض کنم و فکر می کردم که توانایی انجام این کار را دارم . و از نظر من " الف " ابزار مناسبی برای این کار بود .   خنده دار است ، نه ؟ انتخاب یک نشریه دانشجویی در دانشگاه سمنان با تیراژ 1000 الی 1200 نسخه ای ، برای عوض کردن دنیا ؟!! اما برای من این راه باید از یک جا شروع می شد . و چه وسیله ای بهتر از یک نشریه دانشجویی که می شد حرفمان را در آن بزنیم و شنیده شویم ؟ این حرف می توانست نقد یک فیلم یا کتاب باشد ، یا یک انتقاد از رئیس جمهور و رئیس مجلس و دیگر سران و مسئولین کشور باشد به خاطر شیوه ای در اداره کشور که معتقد بودیم درست نیست ، یا اعتراض به یک مشکل صنفی مثل دیر آمدن سرویس ها و خام بودن مرغ سلف سرویس و کمبود خوابگاه ، یا یک مطلب تئوریک و فلسفی که حاصل همه چی خوانی های عهد شباب بود و به نظرمان درست می آمد .  شنیده اید که می گویند فتح بلند ترین قله ها با گام های کوتاه آغاز می شود ؟ " الف " برای من آن گام کوتاه بود که می توانست آماده مان کند برای نقد کردن و نقد شنیدن ، برای فکر کردن و نوشتن ، برای شروع یک راه طولانی . و صد البته برای پیدا کردن و راه انداختن همسفرانی در این مسیر دراز .

حالا چرا "الف" ؟ به دلایل متعدد . شاید چون نشریه ی اصلی بزرگترین تشکل دانشگاه بود و زیر سایه استقلال آن می شد بی طرفانه به نقد و نظر همه چیز نشست ( البته واضح است که همه چیز را همه گان نقد کرده اند و همه گان هنوز از مادر زاده نشده اند . ما هم در حد وسع مان می کوشیدیم آن چه به نظرمان لازم  و صحیح می آمد را بگوییم . این که در این راه چقدر از مسیر را به درستی طی کرده ایم ،  باید از نظر پاک خطاپوش دیگران پرسید )  . شاید به خاطر امتیاز " سیاسی ، انتقادی ، اجتماعی " انتشارش که تقریبا اجازه اظهار نظر در همه زمینه ها را می داد . شاید چون قدیمی ترین و باسابقه ترین نشریه فعال دانشگاه بود . شاید چون سردبیر وقت "الف" ، یکی از ورودی های عزیز 88 حقوق  بود که جذبه ی سال بالایی بودنش بر ما بی تاثیر نبوده است . ولی اگر بخواهم حقیقت ماجرا را با شما در میان بگذارم  شاید یک دلیل بیش از همه ی مواردی که در بالا ذکر آن رفت ، موثر بود . " لوگوی الف " . پیشانی یک نشریه و اولین چیزی که از آن می بینید . اولین دیدار با  آن طراحی ساده و زیبا به علاوه این بیت به جا ؛ « گفتم که الف گفت دگر گفتم هیچ ، در خانه اگر کس است یک حرف بس است » ، این هدف را به لیست اهداف من اضافه کرد . « من باید در "الف" بنویسم » .

من معتقد بودم که در خانه کسی هست ، می خواستم آن یک حرف باشم .


** به مناسبت صدمین شماره الف


ارسال در تاريخ شنبه هفدهم آبان 1393 توسط رضا مشتاقی

باسمه تعالی

جنگ رسانه ای در 4 اپیزود

اپیزود اول القای بحران اسید پاشی در کشور

عصر روز نهم مهر ماه ، سهیلا جورکش در حالی که در خودروی شخصی خود بود توسط راکبان یک موتور سیکلت مورد حمله اسید پاشی قرار گرفت . چهارده روز بعد یعنی در روز 23 مهر ماه مرضیه هدف دومین قربانی اسید پاشان شد . همین دو فقره اسید پاشی و یکی دو مورد اسید پاشی پراکنده و نا موفق کافی بود تا با حمایت رسانه های زنجیره ای داخلی و خارجی این ماجرا منجر به یک جنجال اجتماعی وسیع در سطح کشور شود . رسانه های زنجیره ای که برای اعمال فشار به جریان ها و بخش های مختلف جامعه به یک هماهنگی در تولید اخبار خود رسیده اند ، دوباره با تیتر های زنجیره ای و هیجانی به دنبال ملتهب کردن فضای کشور شدند و با شایعه پراکنی به دنبال القای زنجیره ای شدن اسید پاشی در کشور بودند . حمله به جریان انقلابی و متعحد کشور به بهانه اسید پاشی به بانوان بد حجاب  و اعمال فشار به مجلس برای عدم تصویب لایحه امر به معروف و نهی از منکررا می توان از دیگر اهداف این جریان برای القای بحران فجیع و انسانی در کشور و انحراف افکار عمومی از مسائل اصلی جامعه دانست به طوری که خیرگزاری ایسنا که از رسانه های حامی دولت محسوب می شود ، تیتر «نمایدگان! ، این زنان به خاک نشسته اند» را برای خود انتخاب کرد . در حالی که اسید پاشی بر روی زنان جوان موضوعی تازه و مختص به یک استان و یک کشور نیست و سالیانه حدود 2000 اسید پاشی در سطح دنیا در حال وقوع است که اکثر قربانیان آن نیز زنان هستند .

اپیزود دوم بورسیه و ما ادراک ما البورسیه

اوایل خرداد ماه بود که رییس سازمان امور دانشجویان از غیر قانونی بودن بورسیه 3000 دانشجوی خارج از کشور در دولت گذشته خبر داد . همزمانی این موضوع و ماجرای استیضاح وزیر علوم باعث شد که رسانه های زنجیره ای اصلاحات در یک اقدام هماهنگ و با تیتر های مشابه خود دلیل استیضاح وزیر علوم را افشای نام 3000 بورسیه غیر قانونی بخوانند در حالی که هدف مجلس از استیضاح وزیر علوم منصوب کردن فعالین موثر در فتنه در پست های حساس ،سقوط دو پله ای جایگاه علمی ایران در رده بندی جهانی و سیاسی کاری در انتخاب روسای دانشگاه ها و ... بود . سرانجام پس از کش و قوس های فراوان فرجی دانا ،وزیر سابق علوم روز 29 مرداد ماه سال جاری با رای عدم اعتماد مجلس استیضاح شد تا مظلوم نمایی رسانه های اصلاح طلب به اوج خود برسد و یگانه دلیل استیضاح وزیر علوم را افشای نام بورسیه شدگان بدانند . بعد از استیضح وزیر علوم و سرپرستی نجفی بر این وزارت خانه ،وی هم مهم ترین مسئله پیش روی وزارت خانه را به جای توسعه علوم و ارتقای موقعیت آموزشی و علمی کشور قرار دهد ،بحث بورسیه دانست و از طرفی دیگر رییس جمهور هم خواستار پیگیری پرونده بورسیه ها و بازگشت این افراد به کشور شد و در اظهار نظری کنایه آمیز گفت :«بورسیه و ما ادراک ما البورسیه!». وزارت علوم در این ماجرا نام حدود 3700 نفر از بورسیه شدگان در دولت قبل را رسانه ای کرد و به طبع آن روزنامه های پر تعداد اصلاحات هم به ملتهب کردن فضای جامعه پرداختند . در حالی که پس از گذشت مدتی روابط عمومی وزارت علوم ،با انتشار اطلاعیه ای نتایج بررسی بورسیه ها توسط این وزارت خانه را اعلام کرد که بورسیه 508 نفر لغو اما با پرداخت هزینه مجاز می توانند به تحصیل ادامه دهند و فقط و فقط از تحصیل 36 نفر جلوگیری شد .  این در حالی است که بسیاری از رسانه هی زنجیره ای اصلاحات و حامی دولت پس از این اطلاعیه زسمی که نشان از دروغ بزرگ و جو سازی رسانه ای وزارت علوم داشت هم چنان مسئله بورسیه ها را از مهم ترین مسائل کشور مطرح کرده و با تیترهای متوالی و پی در پی خود به دنبال داغ نگه داشتن این موضوع در اذهان جامعه هستند .

اپیزود سوم وزارت خانه بی وزیر

پس از روی کار آمدن حسن روحانی ،یکی از مهم ترین وزارت خانه های دولت یازدهم وزارت علوم بود . از آن جایی که گروه های زیادی خواهان سهم از کابینه دکتر روحانی بودند ،می توان گفت که وزارت علوم برای جریان تندرو وافراطی کنار گذاشته شده بود . پس از گذشت یک سال از عمر دولت یازدهم عدم رای اعتماد مجلس به دو وزیر علوم و مخالفت شفاهی با دو سرپرست این وزارت خانه- توفیقی و نجفی روحانی ،دکتر محمود نیلی احمد آبادی سرپرست دانشگاه تهران را برای رای اعتماد به مجلس معرفی کرد که با رایم عنادار 160 رای مخالف و 9 ممتنع و فقط 79 رای موافق مجلس با وزیر پیشنهادی علوم مخالفت کرد . با بررسی سوابق نیلی که در کارنامه خود برگزاری اردو های مختلط ، حضور در جمع متحصنین فتنه و تعطیلی کلاس های دانشگاه تهران در ایام فتنه را داشت ، رای اعتماد نگرفتن وی از مجلس تقریبا مشخص و مبرهن بود و تا حدود زیادی جریان های حامی دولت هم این مسئله را می داستند به طوری که حسام الدین آشنا ،معاون رییس جمهور شب قبل از جلسه رای اعتماد وزیر پیشنهادی علوم در صفحه اجتماعی خود نوشت :«اگر نیلی رای نیاورد مجلس مستقل نیست و باج خواه است ». به هر حال جریان رسانه ای حامی دولت با توجه به روند یکساله این وزارت علوم سعی در اضطراری و بحرانی نشان دادن شرایط دانشگاهی کشور و جلب افکار عمومی به این موضوع هستند تا بتوانند فرد مورد نظر خود را در این وزارت خانه قرار دهند.

اپیزود چهارم مسئله مهم و اساسی چیست؟

با نزدیک شدن به سوم آذر و اتمام دوره چهار ماهه تمدید توافق نامه ژنو ، تیم مذاکره کننده ایران و 5+1 مذاکرات فشرده ای را برای رسید به توافق جامع هسته ای دنبال می کنند . در حالی که پس از گذست یک سال و اندی از عمر دولت یازدهم مهم ترین مسئله دولتمردان دولت تدبیر و امید مذاکرت هسته ای با 1+5 برای توافق هسته ای است . اما مدتی است که رسانه های زنجیره ای اصلاحات و حامی دولت به جای پردختن به این موضوع ، موضوعات و مسائل فرعی و حاشیه ای حاضر در کشور از جمله اسید پاشی ، بورسیه ها و وزارت علوم را تیتر یک رسانه های خود کرده و به دنبال انحراف افکار عمومی از موضوعات مهم و اصلی کشور هستند . البته این بدان معنا نیست که موضوعات ذکر شده حائز اهمیت نیستند . نه ، این مسائل و معضلات باید در جای خود توسط مسئولین امر حل شود اما نکته مهم و ضروری و قابل ذکر این جاست که این رسانه ها با بزرگنمایی مسائل فرعی کشور به ذنبال به حاشیه بردن افکار عمومی و سرگرم کردن مردم به چنین موضوعاتی است که فردا روزی اگر توافقی بد میان یران و 1+5 صورت گرفت ، مردم همچنان درگیر مسائل فرعی باشند . به بیان بهتر جنگ رونی و رسانه ای این رسانه ها بدین صورت ست که مردم باید به جای فکر کردن به مسائل اصلی همچون مذاکرات هسته ای به موضوعاتی دیگری مانند اسیدپاشی ، بورسیه و بی وزیر بودن وزارت علوم فکر کنند . در حالی که در چنین شرایطی و در این برهه زمانی مهم ترین مسئله و دغدغه افکار عمومی باید مذاکرات هسته ای بوده و مطالبه گری جامعه باید به نحوی باشد تا از ایجاد توافقی بد جلوگیری کند .


ارسال در تاريخ جمعه شانزدهم آبان 1393 توسط محسن تاجیک

بی‌شک وزارت علوم،تحقیقات و فناوری یکی از اصلی‌ترین مراکز نظام جمهوری اسلامی در دهه پیشرفت و عدالت است که­ خط علمی پرشتاب کشور و سرنوشت بیش از 4 میلیون دانشجوی این مرز و بوم به آن وابسته می­باشد.

اکنون پس از گذشت بیش از یک سال از روی کار آمدن دولت تدبیر و امید، این برای سومین بار است که گزینه پیشنهادی رئیس جمهور جهت تصدی وزارت علوم با رأی عدم اعتماد نمایندگان روبه­رو می­شود. دکتر محمود نیلی احمدآبادی در روز چهارشنبه 7 آبان ماه با کسب رأی معنادار 160 رأی مخالف و تنها 79 رأی موافق نتوانست اعتماد نمایندگان مجلس نهم را به خود جلب کند. پیش از این جعفر میلی­منفرد نتوانست از مجلس رأی اعتماد بگیرد و رضا فرجی دانا نیز پس از گذشت حدود یک سال استیضاح شد.

بررسی سوابق و مواضع نیلی به خوبی نشان می‌دهد که ایشان یکی از نزدیکترین افراد به فرجی دانا است و چون ادامه مدیریت دانا چندی پیش با مخالفت مواجه شد به راحتی رأی نیاوردن نیلی قابل پیش بینی بود.

از مهم­ترین علل و عوامل مخالفت با احمدآبادی می­توان از نداشتن کاریزمای مدیریتی، برگزاری اردوی مختلط، حضور در جمع تحصن کنندگان فتنه، تعطیل کردن کلاس­های درس در ایام فتنه 88 و ... نام برد.

پوشیده بودن این دلایل بر رئیس جمهور سخنی خنده­دار است ولی چرا باز هم محمود نیلی به عنوان وزیر علوم به مجلس معرفی شد؟؟؟

در شرایط کنونی می­توان به راحتی پیش­بینی کرد که اداره وزارت علوم بدون وزیر و با حضور یک سرپرست برای جماعت اصلاح­طلبان تندرو – که می­توان به راحتی حدس زد وزارت علوم یکی از وعده های رئیس جمهور به ایشان بوده است -  مطلوب­تر است زیرا در دوران تصدی سرپرست می­توانند اهداف خود را با ملاحظه کمتر و آسودگی خاطر بیشتر دنبال کنند. چراکه سرپرست برای توضیح عملکرد خود به مجلس احضار نمی­شود بلکه نمایندگان برای توضیح خواستن درباره عملکرد وزارت باید رئیس جمهور را در دوران حضور سرپرست به مجلس احضــار کنند که نمـایندگان مجــلس به دلیل برخی از ملاحظات که منطقی هم هست از این کار خودداری می­کنند.

نکته قابل توجه دیگر این است که در ادامه تنش­های بین دولت و مجلس بر سر تصدی وزارت علوم، افکار عمومی به سمت "مجـلسی مخالف دولـت" گرایـش پیدا می­کنند که این امر به راحتی زمینه های توجیه "نمی­گذارند کار کنیم" را نیز برای دولت پدید می­آورد. علاوه بر این، این موضوع ضمن خراب کردن چهره مجلس در اذهان عمومی، شرایط مطلوب جریان اصلاح طلبان تندرو را نیز در انتخابات پیش روی مجلس شورای اسلامی فراهم خواهد آورد.

هم­چنین کشمکش های پیش آمده وزیران مستعد استیضاح را نیز در حاشیه امن­تری قرار خواهد داد و افکار عمومی تا مدت­ها پس از استیضاح فرجی دانا و عدم رأی اعتماد به نیلی نمی­پذیرند که پای وزیری جهت استیضاح به مجلس باز شود.

البته این رأی نیاوردن گزینه پیشنهادی دولت خیلی هم دور از ذهن نبود و حتی برخی از رسانه های حامی دولت نیز بر این موضوع تأکید داشتند. شواهد و قرائن و هم­چنین سخنان تحریک آمیز مشاور رئیس جمهور حسام­الدین آشنا قبل از  روز رأی گیری هم نشان از آن داشت که دولت قصد قانع کردن مجلس را ندارد و رأی نیاوردن نیلی بیشتر از رأی آوردن وی برای دولت خوشایند است.

در آخر باید عرض کنم که رئیس جمهور اگر می­خواهد در مسیر اعتدال حرکت کند و به وعده هایی که به مردم داده وفادار بماند، لازم است بداند که رأی ملت در خانه خود نمادی از داوری افکار عمومی است و باید فردی را به عنوان وزیر به مجلس معرفی کند که علاوه بر سوابق علمی درخشان، مورد قبول بودن دانشگاهیان و سابقه مدیریت اجرایی، در وقایع فتنه 88 مواضع صریح و شفافی داشته و با اصحاب فتنه نزدیک نباشد. چنین فردی حتماً با رأی بالایی به عنوان وزیر انتخاب خواهد شد.

 


برچسب‌ها: سرویس سیاسی
ارسال در تاريخ شنبه دهم آبان 1393 توسط سید محمد ساجد

بسم الله الرّحمن الرّحیم

 در متن زیر می خواهیم در حد توان و وسع محدود خود برگی از درخت تنومند و استوار مکتب تشیع را به نظاره بنشینیم و ایدئولوژی حقه مکتب تشیع را بررسی اجمالی کنیم.هنگامی که با احادیث و آیاتی از قرآن مواجه می شویم که به زیبایی حقانیت دین اسلام و برتری مولای متقیان امیر المومنین علی(علیه السلام) را بیان می کند بر خود می بالیم که با لطف و عنایت پروردگار دانش آموز مکتب اهل بیت هستیم. وقتی در احادیث و آیات قرآن دقیق تر می شویم و روند تکاملی ادیان را بررسی می کنیم و به دین اسلام می رسیم و وقتی با آیاتی همچون آیه « هو الذی ارسل رسوله بالهدی و دین الحق لیظهره علی الدین کله و لو کره المشرکون » ،«او کسی است که رسولش را با هدایت و آئین حق فرستاد تا او را بر همه ی آئین ها غالب گرداند هرچند مشرکان کراهت داشته باشند.» (آیه 33 سوره مبارکه توبه)روبرو می شویم، پی می بریم که دین اسلام کامل ترین و برترین دستور زندگیست که از سوی خداوند به ما رسیده است و انگیزه مان برای کار و تلاش در مسیر شناخت بهتر دین و معرفی آن به جهانیان بیش تر می گردد.با توجه به آیه فوق خداوند دین اسلام را توسط پیامبر(صلی الله علیه و آله وسلم) برای تفوق برتمام ادیان و جهانی شدن فرستاده است، که این مهم در زمان حکومت پیامبر (صلی الله علیه و آله وسلم) صورت نپذیرفت و پیامبر رحمت نیز برای هدایت امت بعد از خود و شناخته شدن بیش تر دین حق در جهان ، در روز 18 ذیحجه سال 10 هجری و در پی دستور آسمانی «یا ایها الرسول بلغ ما انزل الیک من ربک ...» ماموریت یافتند که در حضور بیش از 120 هزار نفر ، امیرالمومنین علی (علیه السلام) را به عنوان وصی و جانشین خود معرفی کنند .حضرت محمد (صلی الله علیه و آله وسلم) نیز در سدد اجرای این فرمان الهی برآمدند و در سرزمین پرنور غدیر با برافراشتن دست علی(علیه السلام) ، وذکر جمله معروف «من کنت مولاه فهذا علی مولاه » علی (علیه السلام) را مولا و مقتدای جهانیان قرار داد.خداوند چه تفضلی بر بندگان خود فرمود که علی(علیه السلام) را به عنوان امام و پیشوای آنان قرار داد. در حدیثی از پیامبر(صلی الله علیه و آله وسلم) خطاب به امیر المومنین علی (علیه السلام) آمده است: ای علی بی شک کسی که از تو پیروی می کند هدایت خواهی کرد ،آن که با روش تو وسیره ی تو مخالفت کند به طور قطع تا قیامت گمراه خواهد بود.(امالی شیخ طوسی ص 479) در حدیثی دیگر پیامبر اکرم(صلی الله علیه و آله وسلم) به عمار می فرمایند:«ای عمار ! اگر دیدی علی به تنهایی از راهی می رود و تمام مردم در راهی دیگر روان هستند ، به راه علی برو زیرا او تو را به گمراهی نمی کشاند و تو را از مسیر هدایت و رستگاری خارج نمی سازد.(تاریخ بغداد،خطیب بغدادی،ج 13،ص188) اما چه سود زمانی که پیامبر رحمت رحلت نمودند و حضرت علی(علیه السلام) مشغول مهیا کردن امور برای برگزاری مراسم تدفین پیکر باعظمت خاتم النبیین بودند، مردمان قدر ناشناس با بیعت با اصحاب سقیفه دین را از مسیر خود خارج کرده و حکومت را از اختیار علی (علیه السلام) خارج کردند ،وقتی علی (علیه السلام) از مردم مدینه پرسیدند چرا بیعت خود با مرا را شکسته اید؟ در جواب گفتند: آن ها زودتر بیعت گرفتند، اگر شما زودتر می آمدید با شما بیعت می کردیم.حضرت علی(علیه السلام) فرمودند : یعنی من پیامبر(صلی الله علیه و آله وسلم) را رها می کردم و با شما بر سر دنیای شما بحث می کردم؟من اگر بخواهم حاکم شوم و اصرار بر حاکمیت داشته باشم اولا بخاطر اصرار پیامبر (صلی الله علیه و آله وسلم) است و ثانیا برای هدایت شماست .مردم در جواب گفتند ببخشید.حضرت هم حکومت را کنار گذاشتند. دوران های سرد وتاریک و پست دنیایی گذشت و بعداز کشته شدن خلیفه سوم، درحالی که جنازه اش دفن نشده بود، مردم به سوی نور و روشنایی(خانه ی علی(علیه السلام)) هجوم بردند تا با ایشان بیعت کنند، به طوری که حسنین زیر دست و پا قرار گرفتند و لباس مبارک امیرالمومنین(علیه السلام) پاره شد. امام(علیه السلام) می فرمایند : شما فریاد می زدید که ما بغیر از تو کسی را نداریم، در ادامه حضرت فرمودند:من برای بیعت دستم را جلو نیاوردم بلکه شما دست مرا کشیدید .به خدا قسم در حکومت بر شما هیچ رغبتی ندارم. زمانی که مردم با امیرالمومنین علی(علیه السلام) بیعت کردند، سرزمین های اسلامی از نظر پهنه ی جغرافیایی، با زمان خلافت خلیفه اول ، بسیار تفاوت داشت .در زمان خلیفه اول ، سرزمین اسلام فقط مکه و مدینه بود، اما در زمان امیرالمومنین گستره جهان اسلام بلاد مصر ، ایران، عراق، شام و یمن را فرا گرفته بود.که این دامنه ی وسیع بلادی، با جنگ های پی در پی در زمان خلیفه ی دوم بدست آمده بود.گسترش ارضی بدون عرضه ی مبانی نظری و عملی دین مبین اسلام را نمی توان مصداق «لیظهره علی دین کله» دانست و تمام مشکلات و بدعت ها در دوران این سه خلیفه ایجاد شد و عمر کوتاه 5 ساله ی حکومت حضرت امیر(علیه السلام) به اصلاح این امور و شناساندن صحیح دین به مردم و از بین بردن بدعت ها گذشت ومجال جهانی شدن دین اسلام پیدا نشد. 10 معصوم بعد از امیرالمومنین هم با خصومت دشمنان و ظلم ظالمان رو به رو بودند و حال ما در زمان غیبت 11امین فرزند نور به سر می بریم و منتظر قیام آخرین امام شیعیان هستیم تا با دلیل و استدلال به تبیین مبانی ایدئولوژیک دین اسلام و مکتب حقه تشیع بپردازند و جهل جهانی را ریشه کن کنند و ان شاءالله دین اسلام در تمام جهان گسترش یابد و وعده ی الهی تحقق یابد و مردمان در فضای صلح ،آرامش ، عدل و انسانیت قرار گیرند. جمیع شیعیان هر روز این ذکر را بر لبان خود زمزمه می کنند:الحمدلله الذی جعلنا من المتمسکین بولایه امیرالمومنین علی (علیه السلام) و ائمه المعصومین(علیهما السلام)، و از پروردگار خود با دعای« عجل لولیک الفرج» درخواست رساندن فرزند غدیر را به اصحاب غدیر دارند.

ارسال در تاريخ دوشنبه بیست و یکم مهر 1393 توسط حامد سهرابی

بسمه تعالی

سلام بر همه شما عزیزان همیشه همراه ...

و سلامی خاص و ویژه به دوستان جدیدالورودی که حالا دیگر هم‌دانشگاهی ما شده‌اند و روز‌های زیادی را باید در کنار هم زندگی کنیم. حلول بهار فرزانگی و فرهیختگی را به دل‌های خرمتان تبریک عرض میکنیم.

خوش‌حالیم که الــــف میهمان اولین روز‌های دانشجویی شماست. اکنون که مشغول خواندن آن هستید دوازده سال از تولد الــــف می‌گذرد و صــد ‌اُمین شماره آن در سال سیزدهم به دستان پر مهر شما متبرک می‌شود و فرصت و بهانه‌ای است برای تأملی – هرچند اجمالی – به آنچه گذشته است و افق هایی که پیش رو گسترده است.

الــــف نشریه‌ای است منتسب به مجموعه‌ای دارای استقلال کامل سیاسی- فرهنگی به نام انجمن اسلامی دانشجویان دانشگاه سمنان که به دور از تعصبات سیاسی و سیاست‌زدگی و وابستگی به حزب و جناح خاصی همیشه سعی کرده حرف حق را بزند. در اموری که با حق سازگاری دارد تشویق را در دستور کار خود گذاشته و در مسائلی که از حق دور است با سلاح نقد منصفانه پیش رفته است. که به حمد ا... بررسی سیر نشریه الــــف از اولین شماره تا نود و نهمین شماره شاهدی بر ادعای ماست.

ویژگی بارز نشریه الــــف که کمتر در نشریات دیگر دانشگاه دیده می‌شود توجه خاص و ویژه به دانشجو و مسائل صنفی دانشگاه‌ است. چه بسا مسائلی که بعد از پیگیری‌های صنفی الــــف رفع و رجوع شده و همین امر است که باعث شده نشریه الــــف به یکی از بهترین ، پرتیراژترین و محبوب‌ترین نشریات دانشگاه سمنان تبدیل شود.

دلیل دیگری که ما را به اینجا رسانده است تولیدی بودن اکثر محتوای نشریه است، یعنی اکثر مطالب الــــف توسط همین هم‌کلاسی‌هایتان نوشته شده است و ما از همین جا شما را به همکاری دعوت میکنیم تا بتوانیم همچنان به این روند ادامه دهیم.

واقعیت این است که خودمان هنوز از نشریه به طور کامل راضی نیستیم و احساس می‌کنیم با وضعیت مطلوب فاصله داریم. باور و اذعان داریم که توقع از ما بیش از این بوده و تا کنون تنها بخشی از آن برآورده شده است. اما مطمئنیم با صداقت و اخلاص قدم به عرصه گذاشته‌ایم و مطمئنیم که برای رسیدن به کمال مطلوب از هیچ تلاش و کوششی فروگذار نمی‌کنیم. باقی خداست و برکتی که به تبع حرکت رقم زده است.

.........................................................................................

پ.ن : این متن برای استفاده در شماره 100 الف ( البته با تشخیص آقا محسن ) نوشته شده و عنوانش هم حتما باید تغییر کنه و در قالب سخن سردبیر یا از این جور چیزا بیاد

منتظر نظراتتون هستم

 


برچسب‌ها: الــــــف
ارسال در تاريخ چهارشنبه دوم مهر 1393 توسط سید محمد ساجد

هو العلیم

دانشگاه شاید چیزی فراتر از درس و کلاس و نمره و استاد باشد. درست است که تهش همه برای فارغ‌التحصیلی و گرفتن مدرکشان دنبال مهر و امضای آموزش دانشگاه هستند، اما در کنارش چیزهایی را آدم تجربه می‌کند که شاید هیچ زمان دیگری مناسب‌تر از دوران دانشجویی برای تجربه آنها نباشد.

برای خیلی از آدم‌ها روزگار دانشجویی اولین دوره‌ای است که می‌توانند مفهوم زندگی برای خود را تجربه کنند و در فضایی باز طعم آزادی برای انتخاب ها و استقلال برای تصمیم‌ها را بچشند.

به قول یکی از اساتید کار درستمان، دو قشر در دانشگاه ضرر می‌کنند؛ اول آن کسانی که آمده‌اند فقط درس بخوانند و دوم آن کسانی که آمده‌اند فقط درس نخوانند. دقیقاً موضوع همین است یعنی افراط و تفریط. یک‌سری از این سر می‌افتند و عده‌ای دیگر از آن سر. باید بتوانید تعادل را برقرار کنید.

هر چقدر هم آدم عشق درس باشد، باز هم بنا به ویژگی‌های جسمی و روحی‌اش نمی‌تواند یک کار را دائماً برای طولانی مدت تکرار کند و نیاز به تنوع دارد.

سینما و تئاتر، کافی‌شاپ و پارک و کوه و ... از جمله تفریحاتی است که تا حدودی می‌تواند این تنوع را برای شما ایجاد کند. این قبیل برنامه‌ها و تفریحات که اغلب به صورت گروهی و دسته‌جمعی صورت می‌گیرد بسیار خوب است و شاید در هیچ برهه زمانی دیگری از زندگی حال و حوصله و انژری‌اش را نداشته باشید تا به آنها بپردازید، اما اگر به همین موضوعات اکتفا کنید شاید پس از مدتی احساسی به شما دست بدهد. حسی که به خودم هم دست داد و نمیدانم اسم‌اش را چه بگذارم فقط اینقدر میدانم که نه خوب است و نه بد.

حواستان باشد شما در آینده‌ای نه چندان دور باید در جامعه‌ای بزرگ و سازمان‌یافته زندگی کنید و نه تنها زندگی کنید بلکه بر روی محیطتان نیز تاثیر گذار باشید. که این مهم نیازمند کسب مهارت‌هایی است که متأسفانه این مهارت‌ها را در هیچ یک از واحد های درسی خود پاس نمی‌کنید. پس به ناچار باید خودتان دست به کار شوید.

دوران دانشجویی به شما این فرصت را می‌دهد که در جامعه ای کوچک این مهارت‌ها را کسب کرده و خود را آماده ورود به جامعه‌ای بزرگتر کنید. در پاسخ به چگونگی تحقق این موضوع باید بگویم که معمولاً در اکثر دانشگاه‌های کشور مجموعه‌های خودجوش دانشجویی به عناوین مختلف (تشکل،کانون،انجمن و ... ) فعالیت دارند. هریک از این مجموعه‌ها دارای اصول و عقاید خاص خود و همچنین محدوده فعالیت مشخصی می‌باشد. به طور مثال معمولاً تشکل‌ها در زمینه‌های گوناگون و کانون ها در یک موضوع خاص فعالیت دارند.

عضویت فرد در هر یک از این مجموعه‌ها و فعالیت در آن دارای آثار و فواید بی‌شماری می‌باشد. تقویت روحیه مسئولیت پذیری، نظم گرایی، برنامه ریزی، ارتباط جمعی، قدرت تصمیم‌گیری، تشخیص و تحلیل مسائل و... تنها بخش کوچکی از برکات حضور در مجموعه‌های دانشجویی علی‌الخصوص تشکل‌ها(به دلیل جامعیت داشتن فعالیت‌ها) می‌باشد که این همان چیزی است که بی‌شک در آینده‌ای نزدیک بیشتر از درس هایی مثل ریاضی 1 و معادلات به دردتان خواهد خورد.

اما از آنجایی که درس و تحصیل باید اولویت اول تمام دانشجویان باشد عده‌ای فعالیت در این مجموعه ها را مانعی در مقابل روند تحصیلی‌شان می پندارند که تجربه ثابت کرده است که این پندار نه تنها اشتباه است بلکه در اکثر مواقع قضیه به طور عکس اتفاق می‌افتد به این معنی که این حضور در تشکل‌های دانشجویی، کانون‌ها، انجمن‌های علمی و ... نه تنها به تحصیل دانشجویان لطمه‌ای وارد نمی‌کند بلکه با تقویت عنصر نظم گرایی و برنامه ریزی  به فرد در زمینه تحصیل نیز کمک شایانی خواهد کرد.

حال ای دانشجوی عزیزالورود ، پیشنهاد نگارنده حقیر به شما این است که با دیدی فراتر از نمره و کلاس و استاد و ... به مسائل پیرامونتان در دانشگاه نگاه کنید و با تحقیق و آگاهی کامل به عضویت در یکی از این مجموعه‌ها که به حمدا... در دانشگاه سمنان کم نیستند، درآیید و بهره بسیار بیشتر و مفیدتری از دوران شیرین و لذت بخش دانشجویی خود ببرید.

..................................................................................

پ.ن : کوتاه ترین مسیر برای موضوع فوق‌الذکر پیدا کردن دفتر نشریه ایست که لحظاتی پیش زحمت خواندنش را کشیدید.

چشمان ما منتظر قدوم گرمتان هستند ...

 


برچسب‌ها: دانشجو, ورودی, تجربه, تشکل
ارسال در تاريخ شنبه بیست و دوم شهریور 1393 توسط سید محمد ساجد
.: Weblog Themes By Blog Skin :.
.: Edit by ASedJavad :.